Soran olursa, ben yazdım.

Sene 2003 falan temmuz başı olması gerekiyor. 6 yaşında sıcaktan uyuyamamış bir çocuktum o gece. Kalktım yataktan annemlerin ortasına yatmak için ilerliyorum. Herkes uyuyor. Lavabo ve annemlerin odası olan o arada yürüyorum. Yerde kediler fareler zürafalar tavşanlar sayamayacağım kadar hayvan. Ama korkmuyorum. 6 yaşında o cılız kızda olmiycak kadar cesaret var bende. Sanki cesaret tohumundan dallanıp budaklanmışım. Annemin yanına sokulup -babam duymasın diye- sessizce çok sıcak uyuyamadım diyorum. Tamam sen yat yatağına geliyorum diyor uykulu anne sesi. Döndüğümde gitmişti hepsi(hayvanlarım). O geceden sonra hep gördüm onları. Evde herkes uyuduğunda ve karanlık olduğunda geliyorlardı. Hatta 7 yaşında babamla Artvin'e gittiğimizde gece uyurken de gelmişlerdi. " şu biblolar hareket ediyor" dediğimde de inanmamıştı. Zaten sonraki yıllar "odadaki tabloda at geceleri koşuyor,şu iki adam da kavga ediyor" dediğimde "karanlıkta nasıl görüyosun sallama " demişlerdi. Geçen yıl ütü masası fil olduğunda söylemedim. Şaka yaptım sanıcaklardı çünkü.